Stosuj suplement Astaksantyny firmy Hansen

• Naturalny produkt na bazie ekstraktu z alg haematococcus pluvialis.
• Zawiera co najmniej 5% czystej astaksantyny.
• Zalecana dzienna porcja do 0,4 g.
• Przechowywać w chłodnym i ciemnym miejscu, niedostępnym dla dzieci.
• W zestawie bezpłatna miarka. Łyżka zawiera 0,4 g astaksantyny i można ją myć w zmywarce.
• Badania pokazują, że działanie astaksantyny wykazuje doskonałe efekty po rozpuszczeniu w oleju lnianym. Połączenie tych dwóch składników zwiększa zdolność antyoksydacyjną osocza krwi oraz obniża poziom trójglicerydów i cholesterolu.
• Astaksantyna jest uważana za bezpieczną. Badania nie wykazały istotnych skutków ubocznych podczas stosowania produktu, nawet przy dawkach większych niż dawka zalecana. Nadmiar substancji nie kumuluje się w organizmie i jest stosunkowo szybko usuwany – jej okres półtrwania wynosi około 52 godziny.

Nie należy stosować suplementu astaksantyny w następujących przypadkach:

• Przez osoby uczulone na owoce morza.
• Kobiety w ciąży i karmiące piersią,
• Pacjenci cierpiący na zaburzenia krzepliwości krwi, choroby autoimmunologiczne i nadciśnienie przed zastosowaniem preparatu powinni skonsultować się z lekarzem.
• Suplementy diety nie powinny być stosowane jako substytut zróżnicowanej diety i zdrowego trybu życia

Badania naukowe dotyczące astaksantyny

W ciągu ostatnich 10 lat znacznie wzrosła liczba badań naukowych nad astaksantyną i jej korzyściami zdrowotnymi. W badaniach zbadano jego skuteczność w leczeniu różnych schorzeń. Niestety, ze względu na rygorystyczne przepisy europejskie, nie możemy udostępniać tych badań ani odwoływać się do nich w tym miejscu. Więcej na ten temat znajdziesz w Pubmedzie lub na stronach takich jak OrthoKennis.

Pochodzenie i odkrycie astaksantyny

Odkrycie karotenoidów, w tym astaksantyny, datuje się na początek XIX wieku. Karotenoidy to barwniki występujące w wielu roślinach i zwierzętach, odgrywające ważną rolę w ich biologii. Astaksantyna została po raz pierwszy wyizolowana ze skorup homarów w latach trzydziestych XX wieku przez niemieckiego chemika Richarda Kuhna, który później otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za pracę nad karotenoidami i witaminami.

W latach 80. astaksantyna zyskała duże znaczenie w akwakulturze, zwłaszcza w hodowli łososia. Ponieważ dziki łosoś pozyskuje astaksantynę z naturalnych źródeł pożywienia, łosoś hodowlany również musiał dodawać astaksantynę do swojej diety, aby uzyskać charakterystyczny różowy kolor. Pod koniec XX i na początku XXI wieku astaksantyna stała się popularna jako suplement ze względu na jej właściwości zdrowotne.